Na jarenlang te zijn aangekomen en weer te zijn afgevallen, heb ik 2 jaar geleden de stap genomen om naar de huisarts te gaan om mijn probleem voor te leggen. Ik vond dat moeilijk, eigenlijk een bewijs van onvermogen om zelf mijn gewichtsprobleem blijvend op te lossen. De huisarts sloot lichamelijke oorzaken uit. Uiteraard fijn om te horen dat ik niets lichamelijks mankeerde, maar aan de andere kant betekende dit dat ik nu zelf aan de bak moest. Ik kreeg het advies om naar een diëtiste te gaan om daar eens door te nemen hoe ik bepaalde voedingsmiddelen ( lees snoep en snacks) kon veranderen door iets gezonds.
Met frisse tegenzin zette ik de stap naar de diëtiste. Zij vertelde me eigenlijk alleen dingen die ik al wist.Dit had ik al een beetje verwacht: ik was niet gek. Ik wist echt wel hoe het kwam dat ik niet afviel.
Ik begreep dat dit mij niet echt ging helpen. Dit was te onpersoonlijk en ging absoluut niet over mijn zwakke momenten. Toevallig las ik in die tijd een artikel in een tijdschrift over een gezondheidscoach. Ik dacht er in eerste instantie wat cynisch over: weer een coach… iedereen moet tegenwoordig naar een coach… Maar toen ik er nog eens over nadacht, besloot ik dat het eigenlijk best een kans kon geven.
Ik zette de stap en ging op zoek naar en gezondheidscoach bij mij in de buurt en trof een enorm betrokken vrouw die me direct een vertrouwd gevoel gaf. Ze stelde de juiste vragen en gaf me niet het idee een slap persoon te zijn omdat ik niet structureel een aantal kilo’s af kon vallen. Bovendien had ze alle tijd voor me. Ik maakt samen met haar een stappenplan en vooral mijn struikelmomenten kwamen ter sprake: de momenten dat ik op een feestje was waar mij constant lekkere drankjes en hapjes aangeboden werden die ik niet kon weerstaan. Zij leerde mij hoe ik daarmee om moest gaan en dat het niet nodig was om dergelijke feestjes te ontlopen. Ook bedachten we samen een plan om mij meer te laten bewegen. Ik kan wel zeggen dat alleen al het feit dat iemand persoonlijk alle tijd voor mij nam om een plan te bedenken dat voor mij zou werken een enorme stimulans was. Ik kreeg handvatten aangereikt die mij echt hielpen en nog steeds helpen. Als ik een zwak moment heb, want dat heb ik echt nog wel eens, pak ik mijn begeleidingsplan erbij en lees ik dat door. Dat motiveert mij weer om door te gaan!